24 tys. zł za drzwi w urzędzie. Na WOPR zabrakło 15 tys. zł

24 tys. zł za drzwi dźwiękochłonne z zamkiem szyfrowym w Urzędzie Miejskim w Nysie – taki wydatek ujawniło Stowarzyszenie Nysa Patrzy. Trafiły one do gabinetów wiceburmistrz Elwiry Ślimak i burmistrza Kordiana Kolbiarza. Nie tak dawno gmina ograniczyła finansowanie WOPR Nysa o około 15 tys. zł. Zestawienie obu kwot rodzi pytania o priorytety władz miasta.

Jak wskazuje Nysa Patrzy, zamontowane drzwi mają specjalne parametry, m.in. właściwości dźwiękochłonne, a dodatkowo wyposażono je w zamki szyfrowe. Łączny koszt miał wynieść około 24 tys. zł za 3 sztuki wraz z montażem.

Sama cena nie musi oczywiście oznaczać niegospodarności. Specjalistyczne drzwi o podwyższonej izolacyjności akustycznej i wyposażone w dodatkowe zabezpieczenia są droższe od standardowych. Pytanie dotyczy jednak zasadności takiego wydatku i tego, czy zastosowane rozwiązania były rzeczywiście niezbędne. Nysa Patrzy zwraca uwagę również na moment wymiany. Według stowarzyszenia nie była ona związana ze wskazaną poważną awarią czy wcześniej zaplanowanym remontem.

Jeszcze ciekawiej wygląda porównanie tej kwoty z pieniędzmi przeznaczanymi na bezpieczeństwo nad wodą.
Gmina Nysa ograniczyła wcześniej finansowanie WOPR o około 15 tys. zł. Dla ratowników oznaczało to mniej pieniędzy na funkcjonowanie i zabezpieczanie osób wypoczywających nad Jeziorem Nyskim. Dlaczego na specjalistyczne drzwi w urzędzie można znaleźć 24 tys. zł, podczas gdy na działalność ratowników zabrakło 15 tys. zł?

Nie chodzi oczywiście o to, że pieniądze na drzwi można było automatycznie przekazać ratownikom. Chodzi o pokazanie priorytetów. Z jednej strony mamy wyposażenie gabinetów urzędników w rozwiązania zapewniające m.in. izolację akustyczną i kontrolę dostępu. Z drugiej – organizację, której zadaniem jest ratowanie ludzi nad wodą. Sprawa ujawniona przez Nysa Patrzy pokazuje również szerszy problem: wydatki urzędu mogą być uzasadnione formalnie, ale nadal pozostaje pytanie o ich społeczną zasadność. Zwłaszcza wtedy, gdy jednocześnie samorząd szuka oszczędności w obszarach bezpośrednio związanych z bezpieczeństwem mieszkańców.