Nie magicznych świąt

Co roku, mniej więcej od listopada, Polska tonie w "magicznej atmosferze świąt". Coraz częściej nie podają nawet o jakie święta im chodzi. Uwagę przykuwają krasnale udające św. Mikołaja, reniferki i elfy. To świetni sprzedawcy towarów, ale nie mają nic wspólnego z Bożym Narodzeniem. 

Boże Narodzenie nie jest magiczne. Nie jest fajne ani spokojne. To głęboko chrześcijańskie wydarzenie – jedno z najważniejszych w roku liturgicznym, obok Wielkanocy. To moment, w którym Bóg – Wszechmocny Stwórca – uniża się, by stać się jednym z nas. Rodzi się jako bezbronne Dziecię w ubogiej stajence, pośród nocy i chłodu. Dlaczego? Z miłości tak wielkiej, że zmienia wszystko. Daje nadzieję w najciemniejszych chwilach, wiarę, która przenosi góry i miłość, która potrafi przebaczyć i uzdrowić. Nie magiczną, ale tę prawdziwą miłość, z której powodu oddaje się życie za innych. 

Dla katolika święta Bożego Narodzenia to czas duchowych przeżyć. Adwent jako przygotowanie, Pasterka przypominająca pasterzy przy żłóbku, kolędy śpiewane przy wigilijnym stole z rodziną. To okazja do refleksji nad tym, kim jesteśmy wobec Boga, który schodzi do nas pod postacią bezbronnego dziecka.

Tymczasem Boże Narodzenie staje się zimowym festiwalem, magicznym czasem i festiwalem zakupów. Słowa "Boże Narodzenie" znika, a Syn Boży zastąpiony jest przez krasnale udające św. Mikołaja, reniferki i elfy – ikony konsumpcji, dzięki którym rośnie sprzedaż nie tylko prezentów. Komercjalizacja psuje istotę Bożego Narodzenia. Sekularyzacja postępuje, a my pozwalamy, by najważniejsze wydarzenie w historii ludzkości – narodziny Chrystusa, zamieniało się w bliżej nieokreślone magiczne święto. Boże Narodzenie nie potrzebuje sztucznej magii, bo samo w sobie jest największym cudem w dziejach świata. 

Piotr Wojtasik